But the whole 'legendarium' contains a transition from a flat world (…) to a globe („Jeśli chodzi o wyobrażenia tej opowieści, żyjemy teraz na fizycznie okrągłej Ziemi. Całe jednak «legendarium» zawiera przejście koncepcji od płaskiego świata (…) do globu”)154. Do Naomi Mitchison [w:] J.R.R. Tolkien: Listy, s. 323., But the beginning of the legendarium, of which the Trilogy is part (the conclusion), was an attempt to reorganise some of the Kalevala („Lecz początek legendarium, którego ta Trylogia jest częścią (zakończeniem), był próbą przerobienia fragmentów Kalevali”)163. Do W.H. Audena [w:] J.R.R. Tolkien: Listy, s. 350..
Dalsze wykorzystanie pojęcia „Legendarium Tolkiena” zdefiniował John D. Rateliff w analitycznym tekście The History of The Hobbit jako korpus dzieł Tolkiena obejmujący: Księgę zaginionych opowieści, The Sketch of the Mythology i ówczesne wiersze aliteracyjne, Quenta Noldorinwa i pierwsze Kroniki z 1930, Quenta Silmarillion i późniejsze Kroniki z 1937, późniejszą Quenta oraz ostateczne Kroniki.
Wszystkie te prace obejmują różne fazy kształtowania się pism Tolkiena poświęconych elfom, pośmiertnie zredagowanych i opublikowanych w Silmarillionie, a także w formach pierwotnych w serii Historia ŚródziemiaJohn D. Rateliff: The History of the Hobbit, s.