Magnetoterapia (terapia zmiennym polem magnetycznym niskiej częstotliwości) – dział medycyny fizykalnej, wykorzystujący zmienne pola magnetyczne niskiej częstotliwości (do 100 Hz) i indukcji magnetycznej od 0,1 do 10 mT w terapii wybranych schorzeń. Mechanizm działania pola magnetycznego na ustrój nie jest wyjaśniony. Pomimo tego zabiegi te stanowią jedną z metod wspomagających proces rehabilitacji.
Terapia ta potocznie przez pacjentów nazywana jest „magnetronikiem”.
W badaniu podwójnie ślepej próby z 2007 roku potwierdzono wpływ terapii na redukcję bólu oraz przyspieszenie procesu gojenia po zabiegu artroskopii stawu kolanowego. Podobne wyniki uzyskano przy rekonstrukcji przedniego więzadła krzyżowego oraz po operacji wstawienia całkowitej endoprotezy stawu kolanowego.
Magnetoterapię wykorzystuje się w terapii stanów zapalnych stawów oraz chorobie zwyrodnieniowej stawów uzyskując redukcję bólu oraz zmniejszenie objawów.
Terapia wykorzystywana jest również w schorzeniach tkanek miękkich i skóry oraz dysfunkcji układu nerwowego.