Franciszek Ferdynand Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (zm. 29 stycznia 1774Dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego) – chorąży wielki koronny w latach 1773–1774, miecznik koronny w latach 1761–1773, starosta barski w latach 1759–1774, kazimierski w 1759 roku, biecki w latach 1756–1765, olsztyński w latach 1728–1774.
Był synem Jerzego Dominika i starszym bratem Antoniego Benedykta. W 1741 odznaczony Orderem Św. Huberta, a w 1762 Orderem Orła Białego.
Poseł na sejm 1740 roku z województwa sandomierskiegoTeka Gabriela Junoszy Podoskiego, t. IV, Poznań 1856, s. 707.. Poseł na sejm 1746 roku z województwa czernihowskiegoDyaryusze sejmowe z wieku XVIII.T.II. Dyaryusz sejmu z r.1746. Diaria comitiorum Poloniae saeculi XVIII wydał Władysław Konopczyński, Warszawa 1912, s. 242.. Poseł województwa kijowskiego na sejm konwokacyjny 1764 rokuTomasz Szwaciński, Sejmiki poselskie przed konwokacją 1764 r., w: Kwartalnik Historyczny, R. 113, nr 1 (2006), s. 31.. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa sandomierskiego w 1764 roku.