W okresie międzywojennym wieś stała się centrum gminy Zbirohi w powiecie kobryńskim województwa poleskiego II RP. Jednak w 1928 Zbirogi włączono do gminy Kosicze.
Według spisu powszechnego z 1921 r. wieś Zbirohi liczyła 11 domów. Mieszkały tu 42 osoby: 18 mężczyzn, 24 kobiety. Wszyscy byli prawosławni i wszyscy deklarowali narodowość polską.
Świątynia w Zbirogach została odzyskana przez katolików w 1920 r. i stała się kościołem parafialnym w parafii liczącej 180 wiernych. W 1925 r. przeprowadzono remont kościoła.
Po II wojnie światowej Zbirogi znalazły się w granicach Białoruskiej SRR. W 1945 r. z kościoła parafialnego w Zbirogach do kościoła Świętej Trójcy w Terespolu trafiła polichromowana, barokowa rzeźba Chrystusa trynitarskiego z 3 ćwierci XVIII w.. Figura była uważana za cudowną i stanowiła cel pielgrzymek do Zbirogów. Dotychczasowy proboszcz zbiroski został w 1947 r. zwierzchnikiem parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Nurcu-Stacji.
Od 1991 r. w niepodległej Białorusi. Zabytki drewniana cerkiew Piatnicka (Paraskiewy Piatnicy) wraz z wolno stojącą dzwonnicą z 1610 r. (wielokrotnie remontowana) braterska mogiła i pomnik poległych w czasie II wojny światowej
Przypisy W 1577 r. Jan Hajko występuje jako pozwany przez sąsiada właściciel Zbirogów:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie w rejonie brzeskim