Jan Pacławski (ur. 14 lutego 1935 w Leszczawie Dolnej, zm. 1 sierpnia 2026 w Kielcach[https://kielce.tvp.pl/94654023/zmarl-prof-jan-paclawski-wieloletni-wykladowca-ujk-i-wspoltworca-kieleckiej-polonistyki) – polski historyk literatury, profesor zwyczajny nauk humanistycznych.
Życiorys W 1955 roku ukończył Liceum Pedagogiczne w Przemyślu. W latach 1955–1960 odbył studia z zakresu polonistyki, a w latach 1957–1960 z filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktoryzował się na macierzystej uczelni w 1967 roku. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 1977 w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Tytuł profesora otrzymał w roku 1988Złota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2013, s. 287., w 1994 roku został profesorem zwyczajnym.
W 1960 roku kierował Biblioteką Powiatową w Opolu, następnie uczył w liceum ogólnokształcącym w Głuchołazach. W latach 1961–1964 był nauczycielem i kierownikiem filii liceum ogólnokształcącego w Brzegu, w latach 1964–1969 był dyrektorem liceum w Koźlu. W 1969 roku podjął pracę w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Kielcach, przekształconej następnie w Wyższą Szkołę Pedagogiczną i Akademię Świętokrzyską. Początkowo pracował na stanowisku adiunkta, a później docenta (1978) i od 1988 roku profesora. Kierował Zakładem Romantyzmu i Literatury Współczesnej.