mały|Grób Stanisława Hempla na cmentarzu Powązkowskim
Stanisław Władysław Hempel ps. „Waligóra” (ur. 9 marca 1891 we Lwowie, zm. 25 stycznia 1968 w Warszawie) – polski żołnierz, polityk i dyplomata, członek loży wolnomularskiej w Warszawie w czasach II RzeczypospolitejLudwik Hass, Ambicje, rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905–1928, Warszawa 1984, s. 232..
Życiorys Urodził się w rodzinie Joachima, senator RP i Anna z Bądzyńskich. Był bratem Zygmunta Joachima (1894–1944), kapitana WP, od 1939 szefa Biura Informacji i Propagandy Komendy Okręgu Warszawa Miasto SZP – ZWZ, poległego w powstaniu warszawskim, Kazimierza (1896–1941), burmistrza Chęcin, zamordowanego w KL Auschwitz i Janiny Osieckiej.
Studiował we Lwowie. Od 1909 r. należał do PET-u i Polskich Drużyn Strzeleckich, był członkiem „Zarzewia”. W okresie I wojny światowej walczył w I Brygadzie Legionów, krótko adiutant Józefa Piłsudskiego. Następnie członek Komendy Naczelnej Polskiej Organizacji Wojskowej (POW), sekretarz Komisji Wojskowej Tymczasowej Rady Stanu. Aresztowany przez Niemców po kryzysie przysięgowym 13 lipca 1917, był więziony w Havelbergu.