Zygmunt Bronisław Felix Lasocki h. Dołęga (ur. 16 grudnia 1867 w Ixelles, zm. 17 lutego 1948 w Krakowie) – hrabia, polski prawnik (doktor praw), polityk polskiego ruchu ludowego, dyplomata.
Życiorys Syn Bronisława i Felicji z Wołowskich. W 1891 uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim stopień naukowy doktora praw. W latach 1901–1903 był sekretarzem ministerialnym, potem urzędnikiem w Departamencie ds. Galicji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Austro-Węgier. W latach 1904–1908 był starostą powiatu tarnobrzeskiego. W 1908 został urzędnikiem Ministerstwa dla Galicji w Wiedniu. Od 1907 członek Polskiego Stronnictwa Ludowego, od 1914 PSL „Piast”.
W 1911 wybrany na posła do Reichsratu Przedlitawii jako kandydat PSL, wstąpił do klubu posłów ludowych w Kole Polskim. W czasie I wojny światowej wchodził w skład Naczelnego Komitetu Narodowego (NKN).
Od 1 listopada 1918 z ramienia Polskiej Komisji Likwidacyjnej w Krakowie otrzymał funkcję naczelnika administracji Galicji. W pierwszych miesiącach 1919 pracował w Komisji Rządzącej dla Galicji i Śląska Cieszyńskiego we Lwowie. 18 września 1921 mianowany na posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego w Wiedniu. Od 1 grudnia 1924 do 1 maja 1927 poseł RP w Pradze.