Trybunał inkwizycji w Ankonie – sąd inkwizycyjny, mający swą siedzibę w Ankonie w Państwie Kościelnym i należący do struktur inkwizycji rzymskiej. Był kierowany przez dominikanów. Istniał w latach 1565–1860 (z przerwą w latach ok. 1808–1824).

Historia W średniowieczu prowincja Marchia Ankońska (Marche) podlegała jurysdykcji inkwizytorów z zakonu franciszkańskiego. W XVI wieku jednak franciszkanie w dużej mierze zaniedbali sprawowania tego urzędu, toteż po utworzeniu w 1542 przez papieża Pawła III Kongregacji Inkwizycji Rzymskiej i Powszechnej (Świętego Oficjum) jako centralnego organu w Kurii Rzymskiej kierującego działalnością inkwizycyjną, byli stopniowo od tej działalności odsuwani. Początkowo Kongregacja działała w Ankonie za pośrednictwem specjalnie delegowanych z Rzymu komisarzy. 26 lipca 1555 mianowany został neapolitański duchowny Giovanni Vincenzo Falangonio, który jednak szybko został odwołany. 14 października 1555 mianowani zostali na jego miejsce dwaj kolejni komisarze: protonotariusz apostolski Cesare della Nave i gubernator Loreto Gaspare Dotti, przy czym tego drugiego 4 marca 1556 zastąpił dominikanin Vincenzo Cisoni da Lugo. Nominacje te miały związek z podejrzeniami wobec ankońskiej wspólnoty marranów, czyli chrześcijan żydowskiego pochodzenia, w większości przybyłych z Portugalii.