wikariaty rejonowe, w których rezydowali wikariusze rejonowi jako reprezentanci inkwizytora na prowincji.
W 1631 z obszaru podległego inkwizycji ankońskiej wydzielono kilka okręgów i podporządkowano je nowo utworzonemu trybunałowi w Fermo.
W 1687 biskup Jesi, kardynał Pier Matteo Petruci został uznany za podejrzanego o sprzyjanie herezji kwietystycznej i zmuszony do wyrzeczenia się swych poglądów (abiuracji). Miał on wielu zwolenników i uczniów w swojej diecezji (w tym w kurii biskupiej). Mimo że Jesi leżało na obszarze podległym inkwizycji w Ankonie, Kongregacja Inkwizycji Rzymskiej i Powszechnej delegowała do Jesi specjalnego komisarza Orazio Perozziego, który został też wikariuszem tej diecezji (Petrucci formalnie nie został pozbawiony biskupstwa). W ciągu czterech lat działalności Perozzi zmusił zwolenników kardynała w diecezji do uległości, a wielu spośród nich wytoczył procesy o herezję.
W połowie XVIII wieku dużą popularność w Europie zyskała relacja szkockiego jezuity Alexandra Bowera, który twierdził, że w 1726 był urzędnikiem trybunału inkwizycji w Maceracie i przekazał wiele niepochlebnych informacji na temat działalności inkwizycji w tym mieście.