W listopadzie 1926 roku został aresztowany przez polski kontrwywiad. W poniedziałek 4 kwietnia 1927 roku wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego Nr VIII w Grudziądzu został skazany za „zdradę tajemnicy wojskowej na rzecz państwa ościennego” na degradację, wydalenie z wojska, pozbawienie praw obywatelskich i karę śmierci przez rozstrzelanie. Wyrok został zatwierdzony przez dowódcę Okręgu Korpusu Nr VIII, generała dywizji Leona Berbeckiego. Prezydent RP Ignacy Mościcki nie skorzystał z prawa łaski. Wyrok został wykonany tego samego dnia o godz. 19.10 w Forcie Żółkiewskiego w ToruniuStracenie zdrajców. Wyrok, skazujący na karę śmierci Urbaniaka i Piątka został wykonany, „Słowo Pomorskie” Nr 79 z 6 kwietnia 1927 roku, s. 8. W artykule zostały zniekształcone nazwiska oficerów: „Piątek” zamiast „Piontek”, „Sielski” zamiast Nowosielski i „Badziung” zamiast Badziąg.Wyrok śmierci i rozstrzelanie szpiegów niemieckich, „Polska Zbrojna” Nr 94 z 5 kwietnia 1927 roku, s. 7.Rozstrzelanie dwóch oficerów szpiegów. Zdradzali tajemnice wojskowe na rzecz Niemiec, „Dziennik Poznański” Nr 79 z 6 kwietnia 1927 roku, s. 1.Dwa wyroki śmierci za zdradę, „Kurier Poznański” Nr 154 z 4 kwietnia 1927 roku, dywanie wieczorne, s. 3..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Paweł Piontek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.