Talas zasugerował Palestyńczykom przeniesienie się na terytorium Syrii, ci jednak odrzucili ofertę, udając się ostatecznie do Libanu. W tym samym roku był przez kilka miesięcy deputowanym do syryjskiego parlamentu. Należał do najbardziej wpływowych polityków wyznania sunnickiego w Syrii i był jednym z nielicznych oficerów piastujących najwyższe stanowiska w zdominowanej przez alawitów armii syryjskiej. Zadecydowała o tym wieloletnia przyjaźń z al-Asadem. thumb|200px|Mustafa Talas i Hafiz al-Asad na froncie syryjskim podczas wojny Jom Kipur W marcu 1972 Mustafa Talas został mianowany ministrem obrony i wiceministrem do spraw wojskowych. Stanowisko ministra obrony piastował w każdym kolejnym rządzie Syrii do 2004. Brał udział w planowaniu wspólnej z Egiptem wojny przeciwko Izraelowi w 1973 i w jej trakcie współdowodził siłami syryjskimi. Dwa lata później pośredniczył w rozmowach między Falangami Libańskimi a Organizacją Wyzwolenia Palestyny. W kolejnych latach Talas wielokrotnie udawał się do Moskwy, by negocjować rozmiary radzieckiej pomocy wojskowej dla Syrii. Szczególnie zaprzyjaźnił się z Leonidem Breżniewem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mustafa Talas · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.