Stanisław Jan Przyłęcki (ur. 29 sierpnia 1891 w Radomiu, zm. 5 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski biochemik, fizjolog weterynarii.

Życiorys thumb|Grób Stanisława Przyłęckiego na cmentarzu Powązkowskim Po ukończeniu Miejskiej Szkoły Handlowej wyjechał do Krakowa, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1909 przerwał naukę i wyjechał do Niemiec, gdzie rozpoczął naukę na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu w Halle, rok później przeniósł się do podobny wydział Uniwersytetu Genewskiego. Przez cztery lata studiował m.in. zoologię i fizjologię roślin. Po powrocie do Krakowa obronił na Uniwersytecie Jagiellońskim pracę doktorską pt. "Wydalanie związ­ków azo­to­wych przez żaby". W 1921 otrzymał stypendium rządu francuskiego i wyjechał kontynuować naukę do Paryża, a następnie do Strasburga, gdzie prowadził prace badawcze w Instytucie Fizjologii Ogólnej Wydziału Przyrodniczego. W 1923 powrócił do Polski, zamieszkał w Warszawie, na Uniwersytecie Warszawskim habilitował się rozprawą pt. "Wymiana soli i wody u płazów". 1 maja 1924 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego i otrzymał stanowisko kierownika Zakładu Fizjologii Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego.