Po jej zamknięciu samoloty zostały umyślnie zniszczone.
Oprócz wojskowej wersji 40F powstało także kilka wersji cywilnych – 40 i 40B napędzane 140-konnym silnikiem Hispano-Suiza, 40C z silnikiem Aeromarine 150KM, 40L z 130 KM Aeromarine L, 40T z silnikiem Curtiss OXX-6 100 KM oraz 40U z 100-konnym silnikiem Aeromarine U-6. Samoloty w wersji cywilnej kosztowały około dziewięciu tysięcy dolarów.
Opis konstrukcji Samolot miał konstrukcję całkowicie konwencjonalną, był to drewniany dwupłat, kryty płótnem z silnikiem pchającym. Skrzydła samolotu były nierównej długości – z górnym skrzydłem mającym większą rozpiętość. W porównaniu z Curtissem MF, samolot miał inny kształt kadłuba o przekroju zbliżonym do V, z bardziej zaokrąglonym dziobem oraz mniej wydatnymi sponsonami. Duży statecznik pionowy przymocowany był do tylnej części kadłuba, stateczniki poziome były umieszczone w górnej części statecznika pionowego tak, aby były jak najbardziej oddalone od rozpryskanej kadłubem wody. Silnik, w wojskowe wersji Curtiss OXX-6 100 KM, w konfiguracji