Shintō na Tajwanie po II wojnie światowej thumb|Torii prowadzące do ruin świątyni Ōgon w Jinguashi Po przegranej II wojnie światowej Japonia wycofała się z Tajwanu, kończąc swoją kolonialną obecność na wyspie. Shintō na Tajwanie miało charakter japońsko-narodowy, a nie typowo religijny, toteż jego znaczenie zmalało. Przyczyniły się również do tego działania Kuomintangu, który po przeniesieniu się na wyspę sukcesywnie niszczył wszelkie pozostałości po Japończykach, w tym chramy. Te, które nie uległy w tym okresie zniszczeniu, w większości zostały zamienione w świątynie konfucjańskie lub świątynie poświęcone pamięci ofiar wojennych – pozostałe zostały opuszczone i popadły w ruinę.
Renowacja podupadłych i zniszczonych chramów ma miejsce dopiero od połowy lat 90. i wiąże się ze zmianami na scenie politycznej Tajwanu (tzn. pojawieniem się, w opozycji do antyjapońskiego Kuomintangu, Demokratycznej Partii Postępowej, nastawionej bardziej otwarcie w stosunku do Japonii). Większość odbudowanych chramów łączy w sobie tradycyjne elementy chińskie i japońskie.