Kazimierz Starkowski (ur. 21 stycznia 1895 w Bydgoszczy, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – porucznik łączności rezerwy Wojska Polskiego, adwokat, tenisista, działacz sportowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa (1856–1932), tytularnego generała brygady Wojska Polskiego, i Marii z Pohlów (1868-1922). Miał młodszą siostrę Wandę (1897-1944), lekarkę zmarłą w Auschwitz (nr więźniarski 63637). Absolwent Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. 29 czerwca 1914 uczestniczył w III Międzynarodowym Turnieju Tenisowym zorganizowanym w Krakowie przez miejscowy Akademicki Związek Sportowy, w którym po raz pierwszy brali udział polscy zawodnicy z wszystkich zaborów. Po zdaniu egzaminów maturalnych 7 sierpnia 1914 wcielony do armii niemieckiej. Od listopada 1914 do stycznia 1919 walczył na froncie wschodnim.
Po powrocie do Poznania w lutym 1919 wstąpił do armii polskiej, pozostając w niej do demobilizacji do 6 lutego 1922. W tym okresie brał udział w walkach o niepodległość w powstaniu wielkopolskim w 1 Batalionie Telegraficznym w Poznaniu.