Aleksandr Dmitrijewicz Łoktionow, ros. Александр Дми́триевич Локтио́нов (ur. we wsi Wierchnij Lubaż w guberni kurskiej, zm. 28 października 1941 k. Kujbyszewa) – komandarm i generał pułkownik Armii Czerwonej, dowódca Sił Powietrznych ZSRR – zastępca Ludowego Komisarza Obrony ZSRR (1937–1940).
Życiorys Po wybuchu I wojny światowej wcielony do rosyjskiej armii, w 1916 skończył oranienburską szkołę podoficerską. W latach 1916–1917 jako dowódca kompanii i batalionu walczył na froncie zachodnim i południowo-zachodnim. Po rewolucji ludowej został członkiem komitetu pułkowego, później zastępcą dowódcy pułku. W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej jako dowódca batalionu, pułku i brygady strzeleckiej na frontach południowym i kaukaskim, walcząc z wojskami Antona Denikina. Jako dowódca pułku wyróżnił się podczas walk o Donieckie Zagłębie Węglowe, a jako dowódca brygady – w likwidacji desantu wojsk Siergieja Ułagaja na Kubaniu i w walkach o Krym z wojskami Piotra Wrangla. W 1921 wstąpił do RKP(b). Po zakończeniu wojny domowej od czerwca 1921 dowodził 97 Brygadą Strzelecką, następnie 33 Dywizją Strzelecką, od lipca 1923 był zastępcą dowódcy 2 Tulskiej Dywizji Strzeleckiej, od jesieni 1924 dowódca 2 Białoruskiej Dywizji Strzeleckiej.