Stanisław Hołuj (ur. 5 kwietnia 1899 w Myślenicach, zm. 29 czerwca 1940 w Krzesławicach) – polski kierowca i motocyklista wyścigowy oraz żużlowiec.
Życiorys Hołuj urodził się 5 kwietnia 1899 roku jako syn Jana i Marii. W wieku 15 lat wstąpił do Pierwszej Kompanii Kadrowej. Kompania ta stała się później zalążkiem Legionów Polskich. Za służbę w Legionach otrzymał Medal Niepodległości. Po zakończeniu I wojny światowej został powołany do 12 pułku piechoty.
Po powrocie z wojska (ok. 1922) pomagał ojcu, który był właścicielem elektrowni, pracował także w krakowskiej rozgłośni radiowej. Następnie zainteresował się sportami motorowymi. Początkowo brał udział w wyścigach motocyklowych (na Harleyu Davidsonie) i żużlowych, a do jego sukcesów należało żużlowe mistrzostwo Śląska. Następnie uczestniczył w rajdach, wyścigach i wyścigach górskich. W 1930 roku zwyciężył w Wyścigu Tatrzańskim na motocyklu Rudge. W 1931 roku przerzucił się na wyścigi samochodowe, kupując samochód wyścigowy Bugatti hrabiego Mycielskiego (Bugatti T37A). Zajął trzecie miejsce w Grand Prix Lwowa 1931, najlepsze z polskich zawodników. W ostatnim Wyścigu Tatrzańskim w 1931 roku również zajął trzecie miejsce w klasyfikacji ogólnej, najlepsze z polskich zawodników.