Chalid al-Azm, (ur. 1903, zm. 1965) – syryjski polityk związany z Blokiem Narodowym, a następnie z Partią Narodową, pięciokrotny premier niepodległej Syrii w grudniu 1946, od grudnia 1948 do marca 1949, od grudnia 1949 do marca 1950, od marca 1951 do sierpnia tegoż roku oraz od września 1962 do marca 1963.
Życiorys Pochodzenie i wczesna działalność Pochodził z arystokratycznej rodziny. Jego przodkowie pełnili w Turcji osmańskiej urząd gubernatora Syrii, zaś ojciec, Fawzi Pasza, był ministrem spraw religijnych. Przyszły premier niepodległej Syrii ukończył w 1923 studia prawnicze na Uniwersytecie Damasceńskim. Po uzyskaniu dyplomu administrował majątkami ziemskimi rodziny, zaś od 1925 był również radnym Damaszku. W połowie lat 30. XX wieku przystąpił do największej syryjskiej organizacji niepodległościowej, Bloku Narodowego, i został jednym z bliskich współpracowników jednego z jej przywódców, Szukriego al-Kuwatliego. Dzięki majątkowi rodziny al-Azm mógł finansować szereg inicjatyw Bloku. Pracował również jako menadżer w państwowej spółce produkującej cement.