Aristotelia L’Hér. – rodzaj roślin z rodziny eleokarpowatych (Elaeocarpaceae). Obejmuje co najmniej 7 gatunków występujących naturalnie w Chile, Argentynie, Nowej Zelandii oraz Australii (wraz z Tasmanią). Są to rośliny drzewiaste występujące w zaroślach, niektóre gatunki pojawiają się masowo na porębach.
Historia i etymologia Charles Louis L’Héritier de Brutelle po raz pierwszy opisał ten rodzaj w 1784. Nadał mu nazwę na cześć Arystotelesa.
Morfologia Pokrój Krzewy i drzewa osiągające do 10 m wysokości. Liście Zimozielone lub zrzucane przed zimą, zazwyczaj naprzeciwległe, pojedyncze lub pierzasto złożone, o blaszce na brzegu ząbkowanej. Kwiaty Drobne i jednopłciowe, u niektórych gatunków kwiaty żeńskie i męskie rozwijają się na tych samych roślinach (jednopienność), u innych na różnych (dwupienność). Okwiat składa się 4 lub 5 wolnych działek kielicha oraz 4 lub 5 płatków, na brzegach ząbkowanych, klapowanych lub frędzlowatych. Płatki mają barwę zieloną, białą, różową do czerwonawej. W kwiatach męskich pręcików jest od 4 do wielu. W kwiatach żeńskich zalążnia jest dwu- do czterokomorowej i w każdej komorze zawiera po dwa zalążki. Szyjki słupka zwykle są silnie odgięte. Owoce Jagody, zwykle czerwone do czarnych po dojrzeniu.