W Rz 5,17 stosuje formę βασιλευσουσι bez końcowego ν (w rekonstrukcji dokonanej przez Petera Sanza ν końcowe występuje). Wariant nie został odnotowany w 27 wydaniu Nestle-Alanda (NA27), ma on jedynie znaczenie gramatyczne.
Historia Peter Sanz był zdania, że rękopis jest starszy od Kodeksu Synajskiego (IV wiek) a młodszy od Kodeksu Watykańskiego (IV wiek). Za datą tą opowiadają się również i inni paleografowie. Rękopis datowany jest przez INTF na IV wiek.
Przypuszcza się, że fragment powstał w Egipcie. Klaas Worp, z Lejdy, uważa, że został znaleziony w Fajum. Porterowie są jednak ostrożniejsi i podają, że miejsce, z którego pochodzi fragment jest nieznaneFragment nabyty został od handlarzy..
Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1953 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0221.
Transkrypcję tekstu opublikował Peter Sanz w 1946 oraz Porterowie w 2008 roku. Odczyt Porterów w kilku miejscach różni się od odczytu Sanza. Fragment był badany ponadto przez włoskiego paleografa Guglielmo Cavallo, który opublikował jego faksymileVan Haelst 0496 Nestle-Aland 0221 LDAB.