15 listopada 1923 odbyła się uroczystość otwarcia Seminarium dla 12 seminarzystów: 6 Niemców i 6 Słowian. Dyrektorem został Friedrich Brauer, a do grona wykładowców należeli również: J. Adamczyk, F. Foth, Eduard Kupsch, A. Knoff, Ludwik Miksa, Schwarz, Bronisław Spałek, dr A. SpeidelRobert L. Kluttig, Geschichte der deutsche Baptisten in Polen von 1858–1945, Winnipeg 1973, s. 241–242.. Ten pierwszy trzyletni kurs został zakończony w 1926. W 1929 kolejny kurs (4-letni) zakończyło 6 studentów. W tym samym roku przyjęto na 3. kurs (również 4-letni) 7 mężczyzn. Kurs 4. rozpoczął się w 1931 i zakończył się w 1935Robert L. Kluttig, Geschichte der deutsche Baptisten in Polen von 1858–1945, Winnipeg 1973, s. 243–244.. Ostatni przed wybuchem wojny kurs odbywał się w latach 1935–1939. Absolwenci otrzymali dyplomy w czerwcu 1939Robert L. Kluttig, Geschichte der deutsche Baptisten in Polen von 1858–1945, Winnipeg 1973, s. 245..
Przed 1935 relacje między studentami niemieckimi i słowiańskimi w Seminarium obciążone były napięciami. Stąd przez pewien czas obie grupy etniczne były rozdzielone. Po tej dacie, dzięki staraniom dyrektora Hugo Lücka zajęcia prowadzono wspólne.