Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników biały. Zarodniki eliptyczne, pokryte drobnymi kolcami o długości 0,5–1 μm. Podstawki 4-zarodnikowe. Występują nitkowate cheilocystydy o długości ok. 70 μ i grubości 10 μm.
Gatunki podobne lakówka dwubarwna (Laccaria bicolor). Najbardziej charakterystyczną jej cechą jest długo utrzymująca się fioletowa barwa podstawy trzonu, lakówka pospolita (Laccaria laccata). Jest mniejsza, ma rzadsze blaszki. Niektóre gatunki lakówek są morfologicznie trudne do odróżnienia. Najbardziej do lakówki okazałej podobna jest lakówka pospolita. Czasami można odróżnić ją po siedlisku – jest bardzo częsta i rośnie w różnego typu lasach i pod różnymi drzewami, lakówka okazała tylko pod sosnami, czasami można odróżnić ją po wielkości i budowie zewnętrznej – jest wyraźnie mniejsza, zwykle jej kapelusz nie przekracza 4 cm średnicy i ma blaszki rzadsze i zwykle tej samej barwy co kapelusz. Jednak pewne rozróżnienie tych gatunków czasami możliwe jest tylko mikroskopowo.