Nie oznaczało to jednak od tego czasu, że rząd NRD był niezawisły. Radziecka Komisja Kontroli mogła w każdej chwili podjąć własne działania. Podejmowała decyzje lub zmieniała już decyzje podjęte. Kontrolowała wschodnioniemiecki rząd jak i władze landów. Była uważana za decydującą instancję decyzyjną w tym okresie NRD.
Szefem SKK był dowódca Grupy Wojsk w radzieckiej strefie okupacyjnej Niemiec, generał armii Wasilij Czujkow. W swoich działaniach popierała politykę SED.
Po śmierci Józefa Stalina, w dniu 28 maja 1953 SKK przekształcono w Wysoką Komisję ZSRR w Niemczech.
Zatrudnienie W połowie listopada 1949 stan osobowy wyniósł łącznie 3831 pracowników. Strukturalne organy SKK były takie same jak w SWAG. W Zarządzie Reparacji było zatrudnionych 625 osób, w Oddziale Transportu 281, w Oddziale Bilansów Materiałowych i Handlu 180, w Oddziale Informacji 144, i w aparacie doradcy politycznego 140 osób. SKK utrzymywała też 16 przedstawicielstw terenowych (1053 osoby).
Siedziba Główna siedziba mieściła się w berlińskiej dzielnicy