Typ gleby, typ glebowy — podstawowa jednostka klasyfikacyjna gleb obejmująca gleby o takim samym układzie poziomów glebowych i zbliżonych właściwościach fizycznych, chemicznych i biologicznych.

W systematyce gleb głównym czynnikiem dzielącym gleby na typy był i nadal jest określony układ poziomów glebowych w profilu glebowym. Pierwotnie był to, wraz z innymi cechami, określony układ poziomów genetycznych odpowiadający dominującemu procesowi glebotwórczemu, aktualnie (w Polsce od 2011 r.) jest to określony układ poziomów diagnostycznych. Gleby tego samego typu mają zbliżone do siebie właściwości fizyczne, fizykochemiczne, chemiczne i biologiczne, a także jednakowy rodzaj wietrzenia i sposób przemieszczania się i depozycji jego produktów. Mają one też podobny typ próchnicy i stopień troficzności (~zasobności w składniki odżywcze).

Typ gleby zazwyczaj reprezentuje względnie trwałą fazę ewolucji gleb, której w warunkach naturalnych odpowiada określone zbiorowisko roślinne.