Whitney Willard Straight (ur. 6 listopada 1912 w Nowym Jorku, zm. 5 kwietnia 1979 w Fulham) – amerykańsko-brytyjski kierowca wyścigowy. Pilot brytyjskich sił lotniczych Royal Air Force. Odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego, Military Cross oraz Distinguished Flying Cross.
Studiował w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge.
Kariera pilota Straight zainteresował się lataniem już po przeprowadzce do Anglii. W wieku 16 lat miał już za sobą 60 godzin lotu. W 1936 roku, kiedy otrzymał brytyjskie obywatelstwo, przyczynił się do rozwoju samolotu Miles Whitney Straight. Był jednym z założycieli komercyjnego przedsiębiorstwa lotniczego Straight Corporation.
Podczas II wojny światowej Straight dołączył do brytyjskich sił lotniczych. Uczestniczył w poszukiwaniach zamarzniętego jeziora w Norwegii w 1940 roku, na którym zbudowano tymczasowe lotnisko. W czasie bombardowania został ciężko ranny. Uczestniczył w bitwie o Anglię, w czasie której zestrzelił co najmniej trzy samoloty. 31 lipca 1941 roku został zestrzelony nad Francją. Trafił do obozu jenieckiego, z którego jednak uciekł i dzięki francuskiemu ruchowi oporu zdołał przedostać się do Gibraltaru. Od września 1942 roku walczył na Bliskim Wschodzie.