Edmund Liwski (ps. lit. Agawa, Paryja, Maksymilian Zero, ur. w Stawiszczach, zm. w Korsuniu) – polski historyk, encyklopedysta, podróżnik i pedagog.
Życiorys Urodzony w rodzinie o tradycjach drobnoszlacheckich i patriotycznych (ojciec Józef był powstańcem kościuszkowskim w brygadzie Piotra Hadziewicza). W wieku trzech lat przeniósł się wraz z rodziną do Bojarki, a potem, w wieku lat dziewięciu, do Humania. W 1827 ponownie zmienił miejsce zamieszkania – przeniósł się do Wincentówki. Wszystkie te miejscowości związane były z dobrami Branickich, u których służył ojciec Edmunda. Uczęszczał do szkoły powiatowej, prowadzonej przez bazylianów w Humaniu.
Studia rozpoczął na Uniwersytecie Kijowskim w 1834 (Wydział Filozoficzny). Był tam członkiem tajnego stowarzyszenia, które potem związało się ze Związkiem Ludu Polskiego. W 1837 uniknął aresztowania, które stało się udziałem większości członków tego stowarzyszenia, ponieważ akurat wyjechał do domu z powodu choroby. Relegowano go natomiast z uczelni i poddano nadzorowi policyjnemu. Z uwagi na pogarszającą się sytuację materialną (śmierć matki i załamanie ojca) rozpoczął pracę jako nauczyciel domowy w dworach szlacheckich na terenie Zadnieprza. Pełnił tę funkcję do około 1845, kiedy to postanowił powrócić na studia (jako wzięty i utalentowany pedagog uzbierał sporą sumę pieniędzy).