Janusz Indulski uzyskał stopień doktora nauk medycznych w 1962 roku, stopień doktora habilitowanego w 1965 roku i tytuł profesora w 1974 roku. Był promotorem 45 doktoratów oraz opiekunem 9 przewodów habilitacyjnych. W latach 1970–1977 był krajowym konsultantem w zakresie organizacji ochrony zdrowia. Był autorem lub współautorem prawie 500 publikacji z zakresu medycyny pracy, zdrowia publicznego, medycyny społecznej, organizacji ochrony zdrowia, epidemiologii i toksykologii, w tym podręczników akademickich, monografii i artykułów. W latach 1971–1977 był prorektorem AM w Łodzi do spraw nauki.
Instytut Medycyny Pracy w Łodzi
thumb|150px|left |Instytut Medycyny Pracy w ŁodziW 1977 roku został powołany na stanowisko dyrektora Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi, który prowadził przez 22 lata. W tym okresie Instytut stał się ośrodkiem badawczym i usługowym w zakresie medycyny pracy. Publikacje Zainteresowania naukowe Janusza Indulskiego obejmowały zdrowie publiczne, organizację ochrony zdrowia, medycynę społeczną, epidemiologię, medycynę pracy. W zakresie zdrowia publicznego wydał szereg podręczników i innych tekstów dydaktycznych ("Zdrowie publiczne – wybrane zagadnienia", "Organizacja ochrony zdrowia", "Farmacja społeczna").