Wacław Kryński h. Przeginia (ur. 8 sierpnia 1898 w Radomiu, zm. 12 lipca 1980 w Toruniu) – polski inżynier rolnik, major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 8 sierpnia 1898 roku w Radomiu, w wielodzietnej rodzinie Adama i Anny z Majewskich. Do 1914 uczęszczał do gimnazjum w Lubartowie. W 1915 roku uciekł z rodzinnego domu z bratem Zygmuntem i 8 sierpnia tego roku wstąpił do I Brygady Legionów Polskich. Wcielony do sekcji, gdzie awansuje na dowódcę. W 1917 roku, po kryzysie przysięgowym, działał w Polskiej Organizacji Wojskowej pod przybranym nazwiskiem „Ciesiński” oraz pracował jako praktykant rolny w majątku Szczuchnia.

W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego i jako podchorąży przydzielony do 1 pułku szwoleżerów Józefa Piłsudskiego. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami, Został ranny pod Mińskiem Litewskim. W 1921 roku złożył maturę w gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie. W tym samym roku został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a także czterokrotnie Krzyżem Walecznych. 16 listopada 1923 roku został przemianowany z dniem 1 listopada 1923 roku na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1920 i 32. lokatą w korpusie oficerów jazdy.