Umieścił w niej tekst zapisanych wypowiedzi Tiantonga Rujinga, fragment jednej z kości Dōgena, sutrę skopiowaną własną krwią przez Kouna Ejō, kawałki kości Tettsū Gikaia, certyfikat następstwa w szkole Daruma-shū i chińskie relikwie pokremacyjne (skt śarira). Wszystkie te relikwie miały przepełnić Gorōhō fizyczną i duchową obecnością patriarchalnej linii przekazu łączącej japońskie sōtō z Chinami. Mauzoleum miało być czczone przez mnichów sōtō ze wszystkich klasztorów. Przeprowadzano coroczne ceremonie upamiętniające patriarchów z Gorōhō i oczekiwano, że przedstawiciele innych klasztorów sōtō będą uczestniczyć i dokładać się do ceremonii. Spowodowałoby to dopływ dotacji ze wszystkich klasztorów linii KeizanaWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 96, 97.