Utworzył specjalne jednostki wojskowe, których zadaniem była ochrona istniejącego porządku państwowego, wzmocnił instytucje wywiadowcze i służby specjalne. Ponadto w konstytucji z 1973 zapisano, że tradycyjne prawo muzułmańskie jest jednym ze źródeł prawa syryjskiego, a prezydent kraju musi być muzułmaninem. Partia Baas pod rządami al-Asadami wycofała się z planów przejścia na gospodarkę planowaną, zwiększając znaczenie sektora prywatnego w kraju i zakres swobód ekonomicznychFreedmen R., The Middle East Enters the Twenty-first Century, University Press of Florida, , s.179. Równocześnie jednak system ustanowiony w ramach Ruchu Korygującego zachował zasadnicze koncepcje tego, który zbudował Salah Dżadid. Podobnie jak on, al-Asad opierał władzę swoją i dominację partii Baas na poparciu najuboższych warstw społecznych, którym rządy lewicy umożliwiały poprawę swojej sytuacji. Równocześnie starał się zyskać popularność także wśród drobnych właścicieli i rzemieślników miejskich, jak również sunnitów z rodzin dominujących niegdyś w życiu politycznym. Al-Asad zachował także scentralizowany model zarządzania państwemP. Seale, Asad of Syria. The Struggle for the Middle East, University of California Press, Berkeley-Los Angeles 1989, , s.