Liczman – drobny przedmiot wykorzystywany jako pomoc przy liczeniu. W czasach prehistorycznych wypalany z gliny (lub jako zdobiony kamyk), w średniowieczu bity podobnie jak moneta.
Czasy prehistoryczne W trakcie wykopalisk na terenie prehistorycznych osiedli Bliskiego Wschodu często natrafiano na znaczną ilość małych, glinianych przedmiotów o różnych geometrycznych kształtach. Przez wiele lat nie potrafiono zidentyfikować ich przeznaczenia. W 1958 roku A. Leo Oppenheim, amerykański orientalista, powiązał zapis pismem klinowym na pojemniku pochodzącym z II tysiąclecia p.n.e., znalezionym w mieście Nuzi (północny Irak) w latach dwudziestych XX wieku, mówiący o 48 zwierzętach z inwentarzem wykopalisk, wspominającym o „48 małych kamieniach”, znalezionych w pobliżu i następnie zagubionych. Oppenheim zasugerował, że były to liczmany (tokeny) – elementy prymitywnego systemu księgowości, liczenia magazynowanych płodów rolnych. W toku następnych badań obserwacja ta potwierdziła się. Najprawdopodobniej statystykę prowadzono poprzez wrzucanie kamyczków (lub właśnie specjalnych liczmanów) do pojemników odpowiadającym poszczególnym rodzajom bydła, płci zwierząt, ilości zbóż. Archiwizowano je poprzez zapieczętowanie tokenów w glinianych garnkach lub obwolutach.