Dziedzice (niem. Dziedzitz, czes. Dědice) – dawniej samodzielna wieś i gmina, którą w 1951 połączono z Czechowicami, tworząc dzisiejsze miasto Czechowice-Dziedzice. Obecnie tworzą one również jedno z jego osiedli (jednostek pomocniczych). Dziedzice położone są w północno-zachodniej części miasta, na prawym, wschodnim brzegu Iłownicy, niedaleko jej ujścia do Wisły.
Nazwa Miejscowość ma metrykę średniowieczną i jest notowana od XV wieku. Pierwszy zapis z 1427 brzmiał Cziedzicz, 1465 z Diedicz, 1480w Dziedziczach, 1521 zu Dieditz, 1566 Dieditz, 1665 w Diediczych, 1679 Diedzitz, 1736 Dziedzitz, 1881 Dziedzice, Dzieditz, Dziedzitz, 1869 Dziedzicz.
Nazwa wywodzi się od nazwy osobowej Dziad z dodanym sufiksem -ice.
Historia Miejscowość została po raz pierwszy wzmiankowana w 1427 jako [s] Dziedzicz[e]. Jest to nazwa patronimiczna od nazwy osobowej Dziad, a jej konsekwentne używanie również w dokumentach niemieckojęzycznych wskazuje, że zamieszkiwana była przez ludność etnicznie polską. Dokument księcia Wacława I cieszyńskiego wystawiony 15 marca 1465 w Bielsku wymienia ówczesnego właściciela wioski, Jana z Diedicz. Najstarsza zabudowa mieściła się na prawym brzegu Potoku Czechowickiego u jego ujścia do IłownicyMapa Księstwa Cieszyńskiego Matthaeusa Schubartha z 1736..