Mikałaj Auchimowicz (biał. Аўхімовіч Мікалай Яфрэмавіч, ros. Николай Ефремович Авхимович, ur. w Borysowie, zm. 12 września 1996 w Mińsku) – radziecki i białoruski polityk, prezes Rady Ministrów Białoruskiej SRR w latach 1956–1959.
Życiorys Od 1922 pracował jako pomocnik szofera wojskowego oddziału w Smoleńsku, następnie w Mińsku i Homlu, później obsługiwał punkt pocztowo-telegraficzny w Borysowie. W latach 1926–1930 był sekretarzem rejonowego komitetu Komsomołu i rejonowego komitetu wykonawczego w mieście Lepel, 1933–1935 zastępcą naczelnika wydziału politycznego komitetu w Puchowiczach, 1935–1938 zastępcą dyrektora stanicy maszynowo-traktorowej (MTS) w Kopylu, 1938–1939 I sekretarzem rejonowego komitetu Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi (KP(b)B) w tym mieście. Od września 1939 do stycznia 1940 był I sekretarzem Komitetu Powiatowego KP(b)B w Augustowie, od stycznia do grudnia 1940 I sekretarzem Augustowskiego Komitetu Rejonowego KP(b)B, od 22 grudnia 1940 do 6 czerwca 1947 sekretarzem KC KP(b)B ds. kadr i jednocześnie od 18 lutego 1945 do 6 czerwca 1947 zastępcą członka Biura KC KP(b)B. Od lutego 1948 do listopada 1951 był I sekretarzem Komitetu Obwodowego KP(b)B w Homlu, a od listopada 1951 do sierpnia 1953 w Grodnie, od 27 czerwca 1953 do 28 lipca 1956 II sekretarzem KC Komunistycznej Partii Białorusi (KPB).