Roman Węgrzyn (ur. 27 lipca 1928 we Lwowie) – polski śpiewak operowy i operetkowy, tenor.
Edukacja W czasie okupacji niemieckiej w 1943 roku rozpoczyna prywatnie naukę śpiewu u profesor Tamary Krówczyńskiej we Lwowie. Po wojnie przybywa w 1945 roku do Wrocławia gdzie kontynuuje w dalszym ciągu naukę w Średniej i Wyższej Szkole Muzycznej. Równocześnie studiuje na Politechnice Wrocławskiej i uzyskuje tytuł magistra inżyniera nauk technicznych. W 1951 roku przybywa do Krakowa, gdzie spotyka tenora Anatola Wrońskiego, ucznia słynnego włoskiego śpiewaka Giuseppe Anzelmiego. Kilkuletnia praca z profesorem owocuje wreszcie wymarzonym włoskim „belcantem”.
Operetka W latach 1953–1960 jest czołowym amantem w krakowskiej operetce debiutując w partii Księcia Sou Czonga w operetce „Kraina uśmiechu” Franza Lehára. Na scenie stworzył kilka znakomitych kreacji wokalnych: Książę Sou Czong w „Krainie uśmiechu” Kamil w „Wesołej wdówce” Mister X w „Księżniczce cyrkówce” Książę Urbino w „Nocy w Wenecji” Koltay w „Wiktorii i jej huzarze” Schubert w „Domku trzech dziewcząt” Eisenstein w „Zemście nietoperza” Juan Domingo w „Clivii” Edwin w „Księżniczce czardasza” W tym okresie łącznie śpiewał w ponad 800 spektaklach operetkowych.