Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 792.. Stanowisko pełnił społecznie i z uwagi na zakaz funkcjonowania w formie wolontariatu ustąpił ze stanowiska (w 1964 roku jako jedyny komendant harcerski pracujący w taki sposób). Od 1964 roku był członkiem komendy hufca, od stycznia 1973 do 1999 roku był zastępcą komendanta hufca. W okresie PRL uzyskał tytuł Harcmistrza Polski Ludowej.
thumb|240px|Grobowiec rodziny Borczyków w Sanoku thumb|240px|Tabliczka przy platanie „Czesław” w Sanoku Zawodowo pracował w Kopalnictwie Nafty i Gazu. Był zaangażowany w działalność Sanockiej Spółdzielni Mieszkaniowej, której był współzałożycielem. Działał w samorządzie mieszkańców. Był wybierany radnym Miejskiej Rady Narodowej (MRN) w Sanoku w wyborach: 1978, 1988.
Z okazji 85 urodzin otrzymał list gratulacyjny od prezydenta RP Lecha Wałęsy. Był szwagrem gen. Bronisława Prugara-Ketlinga (którego żoną została jego siostra Maria Anna, ur. 1894) oraz mjr. Tadeusza Ochęduszki (którego żoną została jego siostra Janina Ludwika i który był świadkiem na ślubie Czesława Borczyka). Jego żoną była Maria z domu Michalik (1912-1982). Oboje zostali pochowani w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul.