Stanisław Filipowicz (ur. 25 stycznia 1934 w Wilnie, zm. 2 czerwca 1996 w Dzierzgoniu) – polski poeta.
Życiorys Jego rodzicami byli Franciszek Filipowicz (1892–1984), chemik, właściciel firmy produkującej kosmetyki, oraz Janina z domu Czebotarewicz (1906-1992), nauczycielka. W latach 1949–1952 był więźniem politycznym oskarżonym o próbę obalenia ustroju. W 1952 r. ukończył liceum w Sopocie. Z zawodu był nauczycielem wychowania fizycznego. Pracował w szkole, w domu dziecka, na Politechnice Gdańskiej jako laborant i w klubach sportowych na etacie trenera lekkiej atletyki. W latach 1976–1986 kierował Dzierzgońskim Ośrodkiem Kultury w Dzierzgoniu. Organizował m.in. Ogólnopolskie Spotkania Literackie, na których młodzi poeci konfrontowali swoje postawy twórcze. Był członkiem gdańskiego oddziału Związku Literatów Polskich oraz funkcjonującego do 1990 r. Klubu Literackiego Elbląskiego Towarzystwa Kulturalnego.
Zmarł 2 czerwca 1996 r., pochowany na cmentarzu komunalnym w Dzierzgoniu (sektor D-6).