Wytyczne amerykańskich towarzystw naukowych dotyczące pokrzywki przewlekłej zalecają poszukiwania pokarmów jako czynników etiologicznych, choć przyznają, że ich wykrycie zdarza się wyjątkowo rzadko.
Objawy Charakterystycznym objawem pokrzywki alergicznej są bąble pokrzywkowe – pojedyncze lub występujące w skupiskach – swędzące, obrzękowe, porcelanoworóżowe rumienie, wyraźnie odgraniczone od skóry bez zmian chorobowych. Mogą pojawić się w każdym miejscu na skórze lub w konkretnym, gdy wysiew bąbli nastąpił w wyniku alergii kontaktowej (np. skóra dłoni – sierść zwierząt). Bąble pokrzywkowe mogą różnić się kształtem i wielkością: bąble linijne, girlandowate, obrączkowate i inne, od kilkumilimetrowej wielkości do kilkudziesięciu centymetrów. Zmiany bledną pod naciskiem palca, pojawiają się nagle i szybko znikają. Typowym objawem jest też krótkie utrzymywanie się bąbli w jednym miejscu – pacjenci opisują to jako ich „wędrowanie” i „krążenie po ciele”.
Pokrzywce alergicznej czasem towarzyszy też obrzęk naczynioruchowy: powiek, warg, błon śluzowych jamy ustnej, błon śluzowych dróg oddechowych, krtani (niebezpieczny, prowadzący do problemów z oddychaniem, a w skrajnych przypadkach do zatrzymania akcji serca).