thumb|Arenosol – przykład gleby słabo ukształtowanej|100px Gleby słabo ukształtowane – rząd gleb o niskim stopniu zaawansowania rozwoju, w których brak jest w pełni ukształtowanych mineralnych poziomów diagnostycznych. Cechą charakterystyczną jest mało widoczne (słabe) zróżnicowanie profilu glebowego na poziomy glebowe.
Charakterystyka Słabe przekształcenie pedogeniczne (przez procesy glebotwórcze) wynika przede wszystkim z działających procesów morfogenetycznych (erozji i akumulacji), a także pośredniej lub bezpośredniej działalności ludzi, które prowadzą do pojawienia się na powierzchni terenu materiału dla tworzącej się gleby. Spośród procesów erozyjnych, odsłaniających leżący niżej niezmieniony glebotwórczo materiał, dużą rolę pełnią ruchy masowe, ale spłukiwanie, odpadanie, wywiewanie i sufozja mogą również odegrać istotną rolę, szczególnie wzmocnione przez działalność człowieka. Wskutek akumulacji materiału powstają piaski wydmowe i plażowe, materiał obrywowy, osady aluwialne, deluwialne i koluwialne. Często przykrywają one starszą glebę i nieraz same mają pewne cechy przekształceń glebowych (np. akumulacja materii organicznej).