Serhij Tarasowycz Danylenko-Karin, ros. Сергей Тарасович Даниленко-Карин (ur. 1898 we wsi Wysoki Bajraky w guberni chersońskiej, zm. 1985 w Kijowie) – ukraiński funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, pisarz i publicysta.
Życiorys Od 1911 uczył się w handlowej szkole realnej w Jelizawetgradzie.
W 1919 wstąpił ochotniczo do nowo formowanych wojsk bolszewickich. Służył w załodze pociągu pancernego „Smiert´ biełym!”. Uczestniczył w walkach z wojskami Białych gen. Antona Denikina i wojskami Nestora Machno. Zachorował na tyfus, po czym powrócił do rodzinnej wsi Wysoki Bajraky, która znajdowała się pod władzą Białych. Próbował tam zorganizować tajną działalność propagandową, ale został zadenuncjowany. W tej sytuacji ukrywał się do czasu przyjścia wojsk bolszewickich w styczniu 1920. Pracował jako geodeta w Jelizawietgradzie, a następnie rodzinnej wsi. Ponadto zorganizował teatr ludowy, ale zadenuncjowano go do CzeKa pod zarzutem wspierania kontrrewolucjonistów. Został aresztowany, ale krótko potem wyszedł na wolność.