Biuro Pełnomocnika Polskiego Czerwonego Krzyża w ZSRR (ros. Бюро Уполномоченного Польского Красного Креста в СССР) – polska organizacja humanitarna w ZSRR w okresie międzywojennym.
Historia Biuro zostało zorganizowane w Moskwie przez Polski Czerwony Krzyż (PCK) po zawarciu rozejmu pomiędzy Polakami i bolszewikami w poł. października 1920. Funkcję pełnomocnika PCK w poł. grudnia tego roku objęła Rosjanka Jekatierina P. Pieszkowa. Wprawdzie bolszewicy początkowo nie zgodzili się na to, ale Feliks Dzierżyński, szef CzeKa, wyraził aprobatę. Celem Biura było organizowanie pomocy polskim jeńcom wojennym i cywilnym, internowanym i zakładnikom, którzy znajdowali się na terytorium Rosji Sowieckiej. W początkowym okresie działalności do zadań Biura należało też wspomaganie repatriacji do Polski, która w latach 1921-1925 objęła ogółem ponad 1 mln osób pochodzenia polskiego. Wiązało się to z odbywaniem przez J.P. Pieszkową podróży inspekcyjnych po całej Rosji. Dwa razy w roku jeździła ona do Warszawy, gdzie wraz ze Stefanią Semopołowską, Pełnomocnikiem Sowieckiego Czerwonego Krzyża w Polsce, prowadziła ustalenia dotyczące wymiany jeńców wojennych. Kontaktowała się też z polskimi władzami i kierownictwem PCK. Za swoją działalność została odznaczona Krzyżem Polskiego Czerwonego Krzyża.