Atrybut koniczyny w ikonografii maryjnej wszedł ze względu na „potrójną” morfologię liści, kojarzoną z osobami Trójcy Świętej. Podania głoszą, że św. Patryk używał trójlistnej koniczyny dla wyjaśnienia pojęcia Trójcy Świętej, dlatego roślina ta jest z nim kojarzona, z jego świętem i z symbolem Irlandii. Trzy listki koniczyny symbolizują także trzy cnoty teologiczne: wiarę, nadzieję i miłość. Białe lub biało-różowe kwiaty symbolizowały cnotę czystości.
Postać Dzieciątka Dzieciątko odziane jest w skromną ciemnoliliową sukienkę, o zielonkawym odcieniu, wyraziście drapowaną. Główka Dzieciątka jest okrągła skierowana w stronę Matki. Włosy krótkie, lekko kręcone odsłaniają lewe ucho. Twarz wyraża smutek, czytelny w wyrazie dużych oczu pod delikatnymi łukami brwi. Nos jest lekko zadarty, usta cynobrowe zamknięte w wyrazie głębokiego milczenia. Blade policzki ożywia lekki rumieniec.
Metaforyczny układ dłoni Jezusa objawia godność kapłana i nauczyciela. Dzieciątko prawą rączką błogosławi, zaś w lewej trzyma zamkniętą księgę. Specyficzny układ palców rączki przedstawia dogmat trynitarny poprzez wyprostowanie trzech palców oraz tajemnice zjednoczenia boskiej i ludzkiej natury Chrystusa, wyrażoną w zgięciu pozostałych dwóch palców.