Miarą tajemniczości ewakuacji korpusu i jej szybkości był fakt, że on, szef żandarmerii korpusu, nie wiedział dokąd korpus się przeniósł, gdzie się skrył”Tadeusz Tomaszewski, Byłem szefem Sztabu Obrony Warszawy w 1939 roku w: Obrona Warszawy 1939 we wspomnieniach, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1984, , s. 58..

Po kapitulacji stolicy przebywał w niemieckiej niewoli, w Oflagu XI B Brunszwik, Oflagu VIII B Silberberg i Oflagu VII A Murnau. Po wyzwoleniu z niewoli pełnił służbę w Polskim Ośrodku Wojskowym w Murnau na stanowisku szefa służby bezpieczeństwa. We wrześniu 1946 roku powrócił do kraju, zamieszkał w Krakowie i podjął pracę w tamtejszym magistracie. Później pracował jako radca prawny. Do 1956 roku był szykanowany przez Urząd Bezpieczeństwa.

Zmarł 17 grudnia 1974 roku w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXIV-27-4).

W grudniu 1922 ożenił się z Zofią z domu Pieczarka (1901–1964), córką cukiernika, z którą miał syna Adama (1924–2013).