Życiorys Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy urodził się w roku 839, jako potomek rozbitków osiadłych na Kontynencie po Koniunkcji Sfer. W przeszłości Regis uzależniony był od spożywania krwi, która działała na niego niczym alkohol. Został przez to złapany przez chłopów, którzy poćwiartowali go, pozbawili głowy oraz zakopali w ziemi na 50 lat - tyle zajęła mu regeneracja z obrażeń. Emiel przestał w związku z tym pić krew i stał się bardziej ostrożny.

W Chrzcie Ognia bohaterowie spotykają go na elfim cmentarzu Fen Carn, gdzie podaje się za cyrulika zbierającego zioła. Emiel zaprasza ich na noc do domu i częstuje bimbrem. Przyłącza się potem do ich drużyny, choć ujawniając swą wampiryczną naturę traci na ich zaufaniu. Bohaterowie obawiają się jego nadludzkich umiejętności wampira wyższego. Wbrew stereotypom jest on odporny na światło słoneczne, przebicie kołkiem i czosnek. Ponadto jest w stanie przybierać postać ogromnego nietoperza i jest niezwykle odporny na ogień i obrażenia. Regis posiada również potężne zdolności regeneracyjne, jest niemal nieśmiertelny. Wielokrotnie wykazywał się inteligencją oraz obszerną wiedzą w wielu tematach, wobec czego bywał niewygodnym partnerem w dyskusji. W czasie wędrówki wampir podważa jednak wszystkie stereotypy powodujące obawy towarzyszy.