Przeprowadzała rozbite komanda Scoia’tael przez rzekę Wstążkę oraz jako sabotażystka prowadziła karne ekspedycje ludzi na Brokilon, wprost w zasadzki przygotowane przez driady.
Na prośbę Geralta leczącego rany (po rebelii czarodziejów na Thanedd) w Brokilonie opuszczała las driad i zasięgała informacji o sytuacji politycznej na świecie. Będąc świadoma nieuniknionej interwencji Nilfgaardu w Brugge, ruszyła za wiedźminem i Jaskrem, ratując ich podczas starcia z wysłannikami Vattiera de Rideux spotykającymi się z havekarami (przemytnikami). Postanowiła prowadzić Geralta oraz Jaskra przez Brugge.
Nad Chotlą, gdy dołączył do nich Regis, sama już nie wiedziała z jakiego powodu podróżuje z wiedźminem. Gdy wszyscy zostali rozbici w wyniku nilfgaardzkiego ataku na obóz uchodźców, Milva dzielnie walczyła o odzyskanie koni kompanii z chłopskimi uciekinierami. Wówczas to z opresji uratował ją Cahir. Nad Jarugą, gdzie „oficjalnie” sformowała się wiedźmińska kompania, Milva postanowiła towarzyszyć Geraltowi, aż do skutku – czyli odnalezienia i oswobodzenia Ciri. Wkrótce wydało się jednak, że jest w ciąży – z elfem, z którym spędziła noc w obliczu niebezpieczeństwa pozbawienia życia ze strony pogoni ścigającej ich aż do Wstążki.