Po zakończeniu wojny wyjechała do Łodzi, gdzie pracowała w przeniesionym tam Państwowym Zakładzie Higieny i równocześnie w Zakładzie Histologii i Embriologii Uniwersytetu Łódzkiego. Dwa lata później uzyskała tam magisterium z filozofii. W styczniu 1948 r. powróciła do Warszawy, gdzie razem z Juliuszem Zweibaumem, uczniem prof. Konopackiego, współorganizowała odbudowę Zakładu Histologii i Embriologii UW i reaktywację Polskiego Towarzystwa Anatomicznego, gdzie pełniła funkcję sekretarza, a później wiceprezesa i prezesa. Zainicjowała powstanie sekcji histochemicznej, która z czasem przekształciła się w Polskie Towarzystwo Cyto- i Histochemików. Współredagowała czasopismo anatomiczne "Folia Morphologica". Należała do Polskiego Towarzystwa Zoologicznego i Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych.
W kwietniu 1948 r. obroniła pracę doktorską z zakresu nauk matematyczno-przyrodniczych, dotyczącą rozwoju zarodkowego ryb. W 1949 r. przedstawiła rozprawę habilitacyjną o biegunowości jaj ryb. W listopadzie tego samego roku została mianowana członkiem korespondencyjnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W 1950 otrzymała veniam legendi na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego.