Przyjaciel Wignera jest eksperymentem myślowym zaproponowanym przez Eugene Wignera jako rozszerzenie eksperymentu z kotem Schrödingera. Przyjaciel Wignera przeprowadza eksperyment z kotem, po tym, jak Wigner opuścił laboratorium. Pytaniem jest: czy przed powrotem Wignera mamy superpozycję »martwy kot/smutny przyjaciel« oraz »żywy kot/zadowolony przyjaciel«?
Pięćdziesięcioprocentowe prawdopodobieństwo, że kot Schrödingera jest martwy bądź żywy, a przyjaciel, odpowiednio, smutny bądź zadowolony, można zapisać jako stan kwantowy
, gdzie reprezentuje "kubit zabijający" kota, jeżeli w wyniku jego pomiaru przez przyjaciela przyjmie on z pięćdziesięcioprocentowym prawdopodobieństwem stan .
W kolejnym rozszerzeniu tego eksperymentu, zaproponowanym w 1985 r. przez Davida Deutscha, przyjaciel informuje Wignera, który jest na zewnątrz laboratorium, że otrzymał określony wynik pomiaru (tj. zaobserwował zabitego bądź żywego kota), na przykład poprzez wystawienie ręki przez drzwi laboratorium, ale nie ujawnia tego rezultatu, aby nie zaburzyć superpozycji powyższego stanu kwantowego, którego sam jest częścią.
Wersja Rozszerzona