Operacja Haszmed (hebr. מבצע השמד, Miwca Haszmed; tłum. Operacja Zniszczenie) – żydowska operacja wojskowa przeprowadzona podczas wojny domowej w Palestynie w dniu 30 marca 1948 roku przez organizację paramilitarną Hagana przeciwko arabskim liniom komunikacyjnym pomiędzy wsiami Jibna a Isdud na równinie nadmorskiej. Operacja zakończyła się niepowodzeniem sił żydowskich.
Tło wydarzeń W poszukiwaniu narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego, w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny na dwa państwa: arabskie i żydowskie. Społeczność żydowska zaakceptowała rezolucję ONZ, jednak Arabowie ją odrzucili rozpoczynając następnego dnia wojnę domową w Mandacie Palestyny. Pierwsza faza wojny przybrała wygląd wojny o drogi, którą Arabowie zaczęli stopniowo wygrywać. W rezultacie nastąpił prawie całkowity paraliż żydowskich linii komunikacyjnych, a szereg kibuców było całkowicie izolowanych od pozostałej części społeczności żydowskiej w Palestynie. 27 marca 1948 roku został rozbity konwój Jechi’am jadący z zaopatrzeniem do kibucu Jechi’am. W zasadzce zginęło 46 Żydów. Klęska tego konwoju była największą dotychczasową porażką żydowską w tej wojnie. Tego samego dnia został rozbity konwój jadący do bloku żydowskich osiedli Gusz Ecjon (konwój Nebi Daniel).