Włodzimierz Buć (ur. 30 maja 1909 w Przemyślu, zm. 17 grudnia 1969 w Gliwicach) – polski architekt, doc. mgr inż. arch. Politechniki Śląskiej w Gliwicach.
Życiorys Syn Michała - Uchwała Rady Państwa z dnia 11 stycznia 1955 r. - na wniosek Ministra Budownictwa Miast i Osiedli.. W 1927 ukończył gimnazjum w Złoczowie, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Podczas studiów od 1935 był asystentem prof. Jana Bagieńskiego w Katedrze Architektury I. Egzamin dyplomowy obronił 4 czerwca 1936, a następnie podjął pracę w Oddziale Budowlanym lwowskiej Dyrekcji Poczt i Telegrafów. W 1937 razem z Antonim Nowotarskim otrzymał I nagrodę za projekt gmachów Wydziałów Mechanicznego i Elektrotechnicznego Politechniki Lwowskiej. Przed 1939 był członkiem SARP O. Lwów. Skarbnik ZO SARP (1937–1938).
Podczas II wojny światowej pracował jako projektant w Dyrekcji Monopoli.
Po wysiedleniu ze Lwowa w 1945 zamieszkał na Górnym Śląsku, rozpoczął pracę jako adiunkt Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W 1952 został członkiem katowickiego oddziału SARP, równolegle do pracy dydaktycznej od 1952 pełnił funkcję kierownika gliwickim oddziale Miastoprojektu Katowice.