Po wojnie w ramach wysiedlenia Polaków ze Lwowa trafił do Wrocławia. Był pracownikiem Instytutu Zoologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1 września 1963 do 24 grudnia 1978 był kierownikiem tamtejszej Katedry Systematyki Zwierząt i Zoogeografii w Zakładzie Systematyki Zwierząt i Zoogeografii (od 2012 Zakład Biologii, Ewolucji i Ochrony Bezkręgowców).
Przeprowadził badania naukowe nad pająkami na Podolu (przed wojną), w Bieszczadach oraz na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Publikował także swoje prace dotyczące chrząszczy: Phyllobius glaucus, Cicindela hybrida, Galerucella nymphaeae.
Jego żoną była Maria, z domu Miksiewicz (ur. 1904), nauczycielka. Mieli córkę Wiesławę (ur. 1932). Stanisław Pilawski zmarł 24 grudnia 1978. Został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu 28 grudnia 1978.
Publikacje Struktury protoplazmatyczne w spermatogenezie chrząszczy (1936); Badania pająków na północnej krawędzi Podola (1938); Prace zoologiczne (1962, redaktor); Analiza populacji ryb w jeziorach okolic Mikołajek na Mazurach (1970, współautorka: Zofia Kozikowska); Przyczynek do poznania pająków (Aranei) Bieszczadów (1981, współautorzy: Marian Czajka, Marek Woźny).
Przypisy
Bibliografia