Szymon Rudnicki (ur. 8 lutego 1938 w Wilnie) – polski historyk, specjalista w dziedzinie najnowszej historii Polski. Profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Dzieciństwo spędził w ZSRR (1939–1947). W latach 1956–1961 studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę magisterską Walka „Gazety Warszawskiej” o ustrój polityczny i społeczny w Polsce od listopada 1918 do sierpnia 1919, napisaną pod kierunkiem Henryka Jabłońskiego, obronił w 1961. W 1962 został zatrudniony w Instytucie Historycznym UW. W 1966 obronił tam pracę doktorską pt. Geneza Obozu Narodowo-Radykalnego (ONR), przygotowaną również pod kierunkiem H. Jabłońskiego, a następnie pracował jako adiunkt w Katedrze Historii Polski Nowoczesnej i Najnowszej, a od 1969 w Zakładzie Historii Najnowszej UW. W 1978 habilitował się, po czym otrzymał stopień docenta. W latach 1980–1984 był wicedyrektorem IH UW, w latach 1990–1993 prodziekanem Wydziału Historycznego UW. W 1991 został mianowany profesorem nadzwyczajnym UW. W 1996 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Wypromował pięcioro doktorów, w tym Pawła Piskorskiego (2021).